در اجرای سازه های بتنی بلند مانند دیوارها، مخازن و سدها که قالب های بالا رونده به کار می روند، از براکت به عنوان عضو اصلی این نوع سیستم استفاده می شود.
در حالت بالارونده يكطرفه براکت کلیه نیروهای ناشی از وزن قالب، فشار بتن، و کارگران را تحمل و بر اساس عملکرد خرپایی خود، این نیروهای قائم را به صورت افقی به انكربلت مدفون در دیوار بتنی مرحله قبل منتقل می نماید. از براکت در هر ارتفاعی می توان استفاده کرد و دیگر نیاز به استفاده از داربست جهت انتقال نیروی ثقلی به زمین وجود ندارد.
. به دلیل این مزیت، براکت در قالب بندی سازه های مرتفع، نسبت به سایر روش ها از لحاظ اقتصادی و اجرایی، برتری قابل توجهی دارد.
براکت سکویی موقت و در عین حال پایدار فراهم می کند که تکیه گاه لازم برای نصب قالب و همچنین فضای مورد نیاز جهت قالب بندی و شاقول کردن آن را ایجاد می نماید. علاوه بر این قطعات جنبی مانند جانپناه ایمنی، و داربست و آویز (جهت دسترسی و تردد در زیر براکت) را می توان به براکت متصل نمود.
اتصال براکت به سازه بتنی به وسیله بلت یا انکربلت انجام می شود. و پس از هر مرحله بتن ریزی براکت بهمراه قالب يا مستقلاً، به وسیله جرثقیل به ارتفاع بالاتر منتقل می گردد.